nieuws

Derde dinsdag: Borremans’ Visie

Wellicht zijn er nog recentere cijfers, maar uit een, op de website Zuivel Online gepubliceerde tabel blijkt, dat wij als Nederlanders in 2016 gemiddeld 95 kilo melk en melkproducten op jaarbasis hebben verorberd. Van die 95 kilo bestaat bijna 50 kilo uit melk, dik 30 kilo uit yoghurt, ruim 20 kilo uit kaas en nog ‘ns bijna 4,5 kilo aan boter en room. Deze hoeveelheid geldt dus per persoon en is al jarenlang stabiel. Hoewel de melkconsumptie aan het afnemen is.

Traditie
Dit neemt niet weg dat Nederland desondanks nog steeds een groot(s) zuivelland is, zowel qua productie als consumptie. De ketenorganisatie van de zuivelsector – ZuivelNL – leert ons dingen, die we al lang weten, maar die ons toch een trots gevoel geven. Zoals dat Nederland een uitgesproken zuivelland is. En dat de Nederlandse productie van melk, boter en kaas een lange traditie kent. Hetzelfde geldt voor de zuivelconsumptie. ‘Melk, kaas, yoghurt en zuiveldesserts vormen voor veel Nederlanders onderdeel van het dagelijkse voedingspatroon’. Ja, me dunkt! Het nuttigen van zuivel is er bij de Nederlandse consument ingeramd. Onvergetelijke reclamecampagnes hebben een forse bijdrage geleverd aan onze gezamenlijke zuivelconsumptie. De M-brigade, eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Volgens Joris Driepinter moest ik dagelijks drie glazen melk per dag naar binnen klokken. Melk was de witte motor. Met melk meer mans, melk is goed voor elk, sterker nog: melk moet. Er was schoolmelk, er waren mobiele melkbars, in fancy autobussen, met de hippe slagzin (vrij naar Remco Campert): Melk is verrukkelluk. Ook gingen we medio jaren zestig niet alleen kaas op brood, maar ook uit ‘t vuistje eten. Later moesten we echte boter op ons brood smeren, want die was ‘lekker, lekker’. Met echte boter kreeg je eind jaren negentig zelfs gezworen vijanden – zoals de voetballers Frank Rijkaard en Rudi Völler – weer aan tafel.

Verschil
Zuivel is niet weg te denken uit de Nederlandse winkel. En het aanbod is groot. Een beetje supermarkt heeft een vele meters lange gekoelde wand met een enorme hoeveelheid aan pakjes, kuipjes, bekertjes, pakken en kannen zuivel. Boter, margarine, slagroom, vla en melk. Héél véél melk. En daar wringt ‘m nou net de schoen. Want ik mis in dat rijke melkaanbod, eufemistisch gesteld: het overzicht. Ja, ik weet het verschil tussen volle en halfvolle melk, maar waarom is de melk van de Zaanse Hoeve van Albert Heijn en die van Ok€ van PLUS en Coop goedkoper dan de melk van Campina? En waarom zijn de prijsverschillen zo groot? Variërend van iets onder de 50 eurocent tot ruim boven de euro, waarbij het verschil kan oplopen tot meer dan 60 cent per literpak. Hoezo? Is die goedkope melk aangelengd met water? Ligt die Zaanse Hoeve eigenlijk in Oost-Europa?

Herkomst
Niets van dit alles! In een uitzending van het tv-programma Keuringsdienst van Waarde van vorig jaar maart blijkt, dat er helemaal geen verschil is. Al die melk in al die verschillende pakken met al die verschillende prijzen is vrijwel identiek en komt veelal uit dezelfde fabriek. Melk is in Nederland gestandaardiseerd en voldoet aan dezelfde wettelijke normen, qua eiwitten en vet. Het verschil zit ‘m in een mooiere verpakking en in de communicatie rondom het product. Kortom: it’s marketing, stupid! Op zich is daar niets mis mee. Als consumenten meer voor een ‘premium brand’ willen betalen, moeten ze dat vooral doen. Neemt niet weg, dat het zuivelschap nog steeds chaotisch op mij overkomt. In een tijd, dat de herkomst van producten voor consumenten steeds belangrijker wordt, wil ik nou weleens weten wat het verschil is tussen weidemelk, biologische en biologisch-dynamische melk. Leg me dat nou ‘ns goed uit Nederland Zuivelland!

Samsung pakt uit!

Redmint verzorgde voor Samsung een activatiecampagne voor het KPN en Telfort retail kanaal.

‘Zo simpel is het’ bij Marie-Stella-Maris.

In de zevende editie van ShopWatch praat Willem-Paul Logman met CEO Carel Neuberg van Marie-Stella-Maris.

Derde dinsdag: Borremans’ Visie

Als student noemde ik ‘t ‘steentjes trappen’. Gewoon wat door de stad banjeren en in winkels rondkijken. Platenzaken – die er toen nog volop waren – werden steevast bezocht. Vooral om lp’s te beluisteren. Kopen deed ik weinig. Zo ook eindeloos door boeken bladeren in hele grote boekenwinkels, zonder er iets te kopen. Dat deed ik wél bij De Slegte. Daar kon je lekker in de ramsj snuffelen en waren boeken voor een arme student wél betaalbaar. Die tochtjes door de stad hebben onbewust mijn belangstelling voor retail aangewakkerd. Ik ontdekte de eerste winkel van Steppin’ Out – ik studeerde in Utrecht – en kocht daar vintage jasjes en ook een hele dikke wintertrui met suède schouderstukken (heb ‘m nog steeds!). Coolcat, Free Record Shop, de eerste Xenos en McDonald’s in Hoog Catharijne. Ik zag ze hun vestigingen openen. Sommige verdwenen (Galeries Modernes) om in hun oude pand onderdak te bieden aan voor die tijd nieuwkomers (Kwantum Hallen).

Volatiel
De retail is een volatiele branche. Merken komen, beleven hoogtijdagen om daarna weer te verdwijnen. Sommige komen in afgeslankte vorm weer terug. Andere retailmerken zijn voorgoed gesaneerd. Vooral de afgelopen jaren hebben er hard ingehakt. De crisisjaren zorgden voor een ware kaalslag. Hele ketens verdwenen. Maar ook voor een hoop – eens gerenommeerde – plaatselijke retailhelden duurde de crisis te lang. Gevolg: de troosteloze aanblik van winkelstraten met lege panden op een rij en een daarbij behorend unheimisch gevoel. Gerekend vanaf de val van Lehmann Brothers en daarmee de start van de kredietcrisis in 2008, zijn we bijna tien jaar verder en zien we nu pas een langzaam herstel van het winkellandschap. Dat is inmiddels wel een heel ander landschap geworden. En het is leuk en leerzaam dat landschap ook op microniveau nader te bekijken. Dus geen bezoek aan de grote ketens, maar juist op bezoek bij de kleinere spelers.

Verhaal
Ik heb dat laatst weer eens gedaan. In de binnenstad van Amsterdam. Niet op pad door de Kalverstraat met z’n H&M’s en Zara’s, maar aan de wandel buiten de gebaande paden. Bijvoorbeeld door de Negen Straatjes, waar je een hoop interessante winkels tegenkomt. Van hyperspecialisten op het gebied van sapjes en hagelslag tot en met allerlei concepten, die – in een blurr – food- en non-food-artikelen door elkaar verkopen. Je treft er concepten, die een tijd geleden met één product zijn begonnen en er nu inmiddels, onder dezelfde merknaam, nieuwe producten aan hebben toegevoegd. Deze merkextensies worden dan wél vanuit een bepaalde gedachte, noem het een missie, op de markt gebracht. Opmerkelijk is, dat deze gedachte ook, vaak met groot enthousiasme, aan de bezoekers van de winkels wordt overgebracht. Met andere woorden: elke ondernemer heeft een verhaal. Hoe ver de concepten van de diverse ondernemers ook uit elkaar liggen – van hyperspecialisme tot en met blurr – er is een gezamenlijk verband: het verhaal. Gepassioneerd wordt verteld, waarom men in sapjes, hagelslag, water of nu ook in geuren doet. Waarom men on- en offline op één plek bij elkaar brengt.

Why
De Chinese wijsgeer Lao-tse heeft ooit gezegd: “Zij die weten, spreken niet, zij die spreken, weten niet.” Ik stel daar graag een Confusiaanse wijsheid tegenover. Confusius stelde namelijk: “De hele kunst van het spreken is: begrepen te worden.” En daar slagen deze ondernemers zeer goed in. Ieder vertelt een verhaal, waar hun visie en missie vanaf spat en wat ik als consument begrijp en waarom ik hun product wil kopen. ‘Start With Why’ is het adagium van marketinggoeroe Simon Sinek, bedenker van de Golden Circle-theorie. Of je het nou wel of niet met hem eens bent, in elk verhaal van al die ondernemers komt hun ‘Why’ glashelder naar voren.

Cover Marketingtribune

Goud Uberconnected-creatieven Marleen Geerts, Eva Nota en Joost van der Voort ontwerpen in samenwerking met Redmint de cover van het Food en Retail-themanummer van MarketingTribune (19 december 2017).

Retail-tour

Redmint organiseerde in samenwerking met AVK Brand Events op maandag 11 december een retail tour voor een gezelschap ondernemers uit de wereld van de automotive.

PR-event Elzen Kliniek in Hudson’s Bay

Redmint organiseerde op 27 november 2017 een succesvol pr-event voor de Elzen kliniek in Hudson’s Bay. Bekijk hier het videoverslag!

Doe eens wild: lees een boek!

In de zesde editie van ons vlog legde Willem-Paul Logman (creatief strateeg Redmint) het vuur aan de schenen van Harold Zwaal, algemeen directeur van boekhandel Scheltema.

PR-event Elzen Kliniek in Nacarat

Maandag 27 november organiseerden wij voor de Elzen kliniek een pr-event In Nacarat, het nieuwe restaurant van Ron Blaauw in Hudson’s Bay.

Redmint steelt de show tijdens INretailLab

Maandag 20 november stal Redmint de show op de beursvloer van INretailLab.